هر چیزی توی این دنیا بهایی دارد که انسان برای بدست آوردنش باید بهای آن را بپردازد.

این میان عشق , مخصوصا" عشق حقیقی , جزو چیزهایی است که کسی توان و استطاعت پرداخت آن را ندارد , و فقط معدود کسانی از عهده ی پرداخت بهایش بر می آیند و می توانند سرمست و رها , تن به لذت بی همتایش بدهند...

همیشه دلم می خواست توی تهران جایی رو پیدا کنم که بشه چندین ساعت توی اون وقت صرف کرد و از لحظه لحظه ای که اونجا میگذره لذت برد. سه شنبه (7/3/87) بر حسب اتفاق قرار شد که من و یکی از دوستانم همراه بچه های منابع طبیعی (به عنوان مهمان) به یک بازدید که مربوط به درس گیاهشناسی اونها میشد بریم ... ساعت 8:30 از دانشکده حرکت کردیم و 11 نزدیک در ِ ورودی اصلی باغ بودیم.

باغ ملی گیاهشناسی ایران,  مکانی است که در ان مجموعه ای از گیاهان بومی و غیر بومی  در فضایی باز و در گلخانه ها کشت داده  می شوند و نقش مهمی در زمینه های مختلف تحقیقاتی و آشنا ساختن مردم به اهمیت گیاهان و اهمیت حفاظت از آنها را بر عهده دارند.

 طبق گفته های راهنما  ,عملیات اجرایی باغ گیاهشناسی در سال 1347 با واگذاری قطعه زمینی از مراتع ملی شده در اراضی چیتگر واقع در کنار اتوبان تهران-کرج آغاز گردیده و مراحل نهایی خود را طی می کند و مساحت باغ حدود 145 هکتار است.

باغ به شکلی طراحی شده که نمایانگر الگویی از باغ های ایران است. به همین منظور در قسمت مرکز ی باغ میدانی طراحی شده که 4 بلوار در چهار جهت ان است که هر یک از انها به یک قسمت اصلی باغ می پیوندند.

جنگل خزری , باغ صخراه ای , آبشار ,دریاچه , دشت رز , باغ گیاهان دارویی ,قسمت کاج ها , گلخانه ی مربوط به پرورش کاکتوسها تنها  بخش هایی از باغ بودند که ما تونستیم توی مدت چند ساعتی که اونجا بودیم اونها رو ببینیم.

یکی از جالب ترین و دیدنی ترین قسمت های باغ جنگل خزری بود. فقط میتونم بگم که اگر یک روز چشمم رو می بستن و من رو به وسط این جنگل می بردن و اونجا چشمم رو باز می کردن امکان ندا شت باور کنم که در نقطه ای در نزدیکی تهران ایستادم. در این جنگل تمام پوشش گیاهی حتی درختچه ها و علف های هرزی که در زیر پای شما هستن از جنگل های شمال  به اونجا آورده شدن.درخت های بلند ِ 30 ساله , هوای مرطوب(تمام مدت سیستم آبیاری بارانی فعاله که شرایطی درست مانند شمال رو برای گیاهان فراهم کنه) به خاطر مساحت زیادی که به این قسمت اختصاص داده شده تا جایی که دید دارین درخت دیده میشه و می گویند که بخشی از فیم هایی مثل خط قرمز که صحنه هایی در شمال داشته در این بخش فیلمبرداری شده. بعد از کمی پیاده روی در جنگل دریاچه ی باغ(دریاچه مدیترانه) از لابه لای درخت ها دیده میشه .

در اون سمت دریاچه قطعه نمایش گیاهان زینتی باغ)از قدیمی ترین قسمت های باغ) می باشد.این قسمت به سه بخش تقسیم می شود:باغ صخره ای , آبشار, نمایشی که در زمینی تپه ماهوری واقع شده و چشم اندازی کاملا طبیعی دارد.

 آبشار ان 8 متر ارتفاع دارد و سنگ های ابشار , سنگ های طبیعی هستند که از همان اطراف جمع آوری شده اند و جلوه ی خاصی به ان محیط بخشیده و آب آن  در نهایت به دریاچه مدیترانه به وسعت 2500 متر مربع ریخته می شود که به منظور کاشت و پروزش گیاهان آبزی است.

دشت رز ,شامل چندین نوع رز در رنگ های مختلف است که قرار است به زودی رزهای آبی و سیاه هم به آنها اضافه شوند.

بخش های زیاد دیگری هم در باغ بودند که به ما خاطر محدودیتی که در زمان داشتیم فرصت دیدن همه ی آنها رو پیدا نکردیم.در حال حاضر یکی از بزرگ ترین مزیت های باغ این است که هنوز در ِ آن به روی عموم باز نشده ولی متاسفانه قراره از مرداد ماه بازدید برای عموم هم آزاد بشه (البته با مبلغی که برای ورودی باغ

گذاشتن شک دارم جایی برای نگرانی باشه) و برای هر فرد 10000 تومان ورودی در نظر گرفته شده .در هر صورت امیدوارم همه جور تلاشی برای حفظ این باغ صورت بگیره و مثل بقیه جاها محل پیک نیک و آشغالای شهروندان گرامی نشه...

شروع ِ یه فصل تازه

فصل عشق ,همش یه رازه

رازی که بین من و توست

پیش روش راهی درازه...

وبلاگ دختر قرمز یک ساله شد!